Μισές αλήθειες ακούγονται τις τελευταίες ημέρες στον Δήμο Κορινθίων σχετικά με την παραίτηση του Παναγιώτη Σπύρου
Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για μια κατάσταση που εδώ και καιρό ήταν κοινό μυστικό.

Μιλάμε για έναν άνθρωπο του οποίου ο δημόσιος λόγος πολλές φορές ξεπερνούσε τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και άγγιζε τη συκοφαντία. Για έναν δημοτικό σύμβουλο που συγκρούστηκε με πολίτες, δημοσιογράφους και θεσμικούς παράγοντες, χρησιμοποιώντας συχνά έναν λόγο απαξιωτικό και ακραίο, που δεν τιμούσε ούτε τον ίδιο, ούτε την ιδιότητά του, ούτε τον θεσμό που εκπροσωπούσε, αλλά ούτε και την ίδια την παράταξή του.


Οι πληροφορίες και οι κακές γλώσσες λένε πως η αποχώρησή του μόνο τυπικά χαρακτηρίζεται ως παραίτηση, καθώς στην ουσία επρόκειτο για απομάκρυνση λόγω της συνολικής ανάρμοστης συμπεριφοράς του. Η προτελευταία πράξη ήταν η ανάρτηση περί «μιζών» του δημάρχου Κορινθίων. Όταν, όμως, υπήρξε αντίδραση και απειλή προσφυγής στη Δικαιοσύνη, ο ίδιος ανασκεύασε.


Η τελευταία πράξη γράφτηκε με το επεισόδιο και τον ξυλοδαρμό συμπολιτη που αποτελεσμα ειχε το σοβαρο τραυματισμο του.Και επειδή η βία, σε όλες τις μορφές της, είναι επιλογή και όχι δικαιολογία, όσοι έσπευσαν να μιλήσουν για «ήθος» καλό θα ήταν να το ξανασκεφτούν. Η καταδίκη τέτοιων συμπεριφορών δεν μπορεί να γίνεται επιλεκτικά και κατά το δοκούν. Ή καταδικάζεις τα πάντα ή αποδέχεσαι σιωπηρά τα πάντα.


«Οφείλω εδω για να ειμαι ακριβοδίκαιη πως, έστω και την ύστατη στιγμή, ο Παναγιώτης Σπύρου έκανε κάτι που για καιρό έλειπε από τη δημόσια στάση του: ανέλαβε μέρος της ευθύνης που του αναλογεί.
Η εντατική ενασχόληση αυτή προκαλεί πολλές φορές τριβές και εντάσεις που με έκαναν να φτάσω στα όριά μου. Αναλαμβάνω την ευθύνη που μου αναλογεί και ζητώ δημόσια συγγνώμη», ανέφερε στη δήλωσή του.


Μια συγγνώμη που ασφαλώς δεν διαγράφει γεγονότα, συμπεριφορές και επιλογές που προκάλεσαν αντιδράσεις και τραυμάτισαν το δημόσιο διάλογο. Δείχνει όμως ότι, έστω και αργά, αντιλαμβάνεται το βάρος όσων προηγήθηκαν. Και αυτό οφείλει να καταγραφεί με την ίδια καθαρότητα που καταγράφονται και οι ευθύνες του.


Η δημόσια ζωή χρειάζεται αντιπαράθεση, όχι τοξικότητα. Χρειάζεται ένταση πολιτική, όχι προσωπικές επιθέσεις και βία. Και όταν κάποιος ξεπερνά τα όρια, η ανάληψη ευθύνης και η συγγνώμη είναι το ελάχιστο που οφείλει να κάνει.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η παραίτηση ή η αποχώρηση ενός προσώπου, αλλά το αν το πολιτικό σύστημα συνολικά θα επιλέξει επιτέλους να βάλει όρια σε συμπεριφορές που για χρόνια γίνονταν ανεκτές.

Διαβάστε σχετικά

Εξελίξεις στην Πράσινη Πόλη: Φεύγει ο Σπύρου έρχεται ο Οικονόμου

Δήλωση Δημήτρη Πρωτοπαππά για την παραίτηση του Παναγιώτη Σπύρου (ηχητικό)

ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΗ: Σχετικά με την παραίτηση του Δημοτικού μας Συμβούλου Παναγιώτη Σπύρου (Πήτερ).


 

Δείτε επίσης