Αγαπημένε μου Ντίνο

Αναρωτιέμαι, μήπως, εκεί ψηλά, θέλησε κάποιος να φτιάξει ένα εκλεκτό δημοτικό συμβούλιο, και καλεί, έναν-έναν, τους παλιούς αυτοδιοικητικούς να πάρουν ξανά τη θέση τους.

Γιατί δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει αλλιώς αυτή την εβδομάδα που ζούμε.

Μέσα σε λίγες μόνο ημέρες αποχαιρετήσαμε ανθρώπους που υπηρέτησαν τον τόπο μας από διαφορετικές θέσεις. Με διαφορετικούς χαρακτήρες και διαφορετικές διαδρομές, αλλά με έναν κοινό παρονομαστή: την αγάπη τους για την Κόρινθο και τους ανθρώπους της.

Την Τετάρτη τον Νίκο.

Την Πέμπτη τον Τάκη.

Και σήμερα βρισκόμαστε εδώ για να αποχαιρετήσουμε έναν ακόμη άνθρωπο που έγραψε το δικό του κεφάλαιο στην αυτοδιοικητική ιστορία της πόλης μας.

Τον Ντίνο Γέγιο.

Ο Ντίνος ανήκε σε εκείνη τη γενιά των αυτοδιοικητικών που έμαθαν την αυτοδιοίκηση στην πράξη. Που δεν τη γνώρισαν μέσα από σεμινάρια και εγχειρίδια, αλλά μέσα από τις γειτονιές, τα προβλήματα, τις διεκδικήσεις και την καθημερινή επαφή με τον πολίτη.

Πρωτοεκλέχθηκες τη δεκαετία του 1980, επί δημαρχίας Νίκου Κουΐνη και συνέχισες να υπηρετείς τον Δήμο Κορινθίων για περισσότερες από δύο δεκαετίες.

Συνεργάστηκες με δύο ακόμα δημάρχους: τον Τάκη Δαλακλείδη και τον Θωμά Θωμαΐδη. Και σε όλες αυτές τις διαφορετικές περιόδους παρέμεινες σταθερά παρών. Γνώστης των θεμάτων. Ενεργός. Παρεμβατικός. Πάντα με άποψη.

Ξεχωριστό κεφάλαιο της διαδρομής σου αποτέλεσε η οκταετής θητεία σου στη θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, με δύο διαφορετικούς Δημάρχους.

Όσοι γνωρίζουν την αυτοδιοίκηση καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό. Ιδιαίτερα σε εποχές που τα δημοτικά συμβούλια ήταν γεμάτα ισχυρές προσωπικότητες, έντονες αντιπαραθέσεις και μεγάλες πολιτικές διαφωνίες.

Ο Ντίνος κατάφερνε τότε να κρατά τις ισορροπίες. Όχι γιατί είχε κάποιο μαγικό ραβδάκι. Αλλά γιατί είχε σπουδάσει την πολιτική στο μεγάλο πανεπιστήμιο της ζωής. Κι αυτό σήμαινε ότι γνώριζε τους ανθρώπους. Διάβαζε τους χαρακτήρες. Καταλάβαινε πότε έπρεπε να επιμείνει και πότε να υποχωρήσει.

Και πάνω απ' όλα αυτό σήμαινε ότι είχε κερδίσει τον σεβασμό των συναδέλφων του. Αυτόν που δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται.

Ο Ντίνος δεν ήταν άνθρωπος που κρυβόταν πίσω από τις λέξεις. Τις κάρφωνε σαν πρόκες! Έλεγε αυτό που πίστευε. Μπροστά σου, όχι πίσω από την πλάτη σου! Κάποιες φορές μπορούσε να γίνει αιχμηρός. Κάποιες φορές δυσάρεστος. Ποτέ όμως υποκριτής. Και γι' αυτό τον λόγο τον εκτιμούσαν ακόμη και όσοι διαφωνούσαν μαζί του.

Δίπλα στον αυτοδιοικητικό υπήρχε και ένα πνεύμα πρακτικό. Που δεν εγκλωβιζόταν εύκολα στις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Που αναζητούσε πάντα τον τρόπο να βρεθεί λύση. Να ξεπεραστούν τα εμπόδια. Να εξυπηρετηθεί ο πολίτης. Να προχωρήσει η πόλη μπροστά.

Σε προσωπικό επίπεδο, ο Ντίνος με τίμησε με τη φιλία του. Τον σεβόμουν βαθιά. Ήταν ένας από τους ανθρώπους στους οποίους απευθυνόμουν για συμβουλή. Ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές, στις προεκλογικές περιόδους, αλλά και κατά τη διάρκεια της δικής μου θητείας ως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Όπως ξαναείπα δεν μετρούσε τα λόγια του. Μου τα έλεγε όπως τα έβλεπε. Και με βοηθούσε κι εμένα να βλέπω την αλήθεια

Αγαπημένε μας Ντίνο,

Σήμερα ολοκληρώνεται η δική σου διαδρομή εδώ. Και είναι μια παράξενη συγκυρία. Γιατί φεύγεις λίγες μόνο ημέρες μετά τον άνθρωπο με τον οποίο συνδέθηκες όσο λίγοι. Τον δήμαρχό σου. Τον φίλο σου. Τον Τάκη Δαλακλείδη, αλλά και τον αγαπημένο σου Θωμά Θωμαΐδη που έφυγε πριν μερικά χρόνια.

Πήγαινε, λοιπόν να τους βρεις. Να τους πεις ότι η πόλη που υπηρετήσατε συνεχίζει να προχωρά. Ότι οι άνθρωποι δεν σας ξέχασαν. Ότι το έργο σας εξακολουθεί να είναι «παρόν» στην καθημερινότητα των πολιτών. Και ότι η Κόρινθος εξακολουθεί να θυμάται εκείνους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία της.

Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο με ομόφωνο ψήφισμα εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια στις δυο αγαπημένες του κόρες και την εγγονή του και τους λοιπούς συγγενείς.

Καλό σου ταξίδι, φίλε Ντίνο.

Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή.